Een gestructureerd publiek overzicht van de zaak van Abdulrahman Al-Khalidi, geordend per spoor in plaats van als één lang juridisch dossier. Openen elke tak om de belangrijkste ontwikkelingen te zien in de juridische zaak, de EHRM-procedure, de internationale pleitbezorging, de mediaberichtgeving, de detentie- en medische zorgen en de kernmomenten.
Belangrijke procedurele wendingen, vrijlatingsbevelen, uitzettingsmaatregelen en herclassificatie van de detentie.
Verzoek No. 26364/24, artikelen 3 en 5, communicatie en huidige status.
Internationale interventies van VN-deskundigen, ngo's, wetgevers en het maatschappelijk middenveld.
Berichtgeving van HRW, Balkan Insight, Foreign Policy, AFP, Mediapart, Melting Pot en anderen.
Zorgen over de detentieomstandigheden, psychologische achteruitgang en genegeerde medische aanbevelingen.
De vijf momenten die de structuur van de zaak verklaren voor een nieuwe lezer.
Hij kwam Bulgarije binnen in oktober 2021 met de bedoeling internationale bescherming te zoeken in de Europese Unie.
De administratieve detentie werd voortgezet ondanks de asielprocedure en zonder strafrechtelijke veroordeling.
Beweringen van SANS/DANS over de nationale veiligheid bepaalden de zaak herhaaldelijk zonder openbaar bewijs of gewone toetsing.
Rechtbanken bevalen vrijlating, maar de vrijheid werd niet hersteld en de detentie ging door via nieuwe administratieve mechanismen.
De zaak ligt nog bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens terwijl het risico van uitzetting en langdurige detentie voortduurt.
Asiel, detentie, uitzettingsbevel, vrijlatingsbevelen en herclassificatie van de detentie.
Al-Khalidi begon met mensenrechtenactivisme tijdens de Arabische Lente, werkte samen met kringen rond ACPRA, nam deel aan vreedzame protesten en verliet Saoedi-Arabië in maart 2013 na bedreigingen en massale arrestaties gericht tegen activisten.
Hij zette zijn mensenrechten- en journalistieke werk voort in ballingschap, waaronder zijn betrokkenheid bij de Electronic Bees-beweging die verband hield met Jamal Khashoggi en Omar Abdulaziz.
Hij stak vanuit Turkije Bulgarije binnen om asiel aan te vragen, werd gearresteerd wegens onrechtmatige binnenkomst, vastgehouden in Burgas en vervolgens overgebracht naar detentiecentrum Busmantsi.
Hij diende een formele asielaanvraag in, het SAR registreerde hem als asielzoeker, maar de detentie ging door nadat SANS/DANS bezwaren inzake nationale veiligheid had geuit en het SAR detentiebevelen had uitgevaardigd.
Het SAR wees de asielaanvraag af, en Al-Khalidi ging in beroep met het argument dat bewijs van politieke vervolging en gevaar in Saoedi-Arabië was genegeerd.
De rechtbank verwees de zaak terug voor herbeoordeling, onder verwijzing naar ernstige procedurele schendingen, waaronder gebrekkige Arabische vertaling en onjuiste persoonsgegevens.
Een rechtbank beval onmiddellijke vrijlating en oordeelde dat de voortgezette detentie onrechtmatig was wegens de buitensporige duur en onvoldoende rechtvaardiging.
Het SAR vaardigde, handelend op grond van de betrokkenheid van SANS/DANS, een nieuw detentiebevel uit en de eerdere vrijlatingsuitspraak leidde niet tot vrijheid.
SANS/DANS vaardigde een uitzettingsbevel en een inreisverbod van tien jaar uit. Het bevel werd in het Bulgaars betekend zonder Arabische vertaling en zonder toegang tot een advocaat.
De rechtbank bevestigde dat de afwijzing van het asiel procedureel en logisch gebrekkig was en bekritiseerde de inmenging van SANS/DANS als niet onderbouwd door objectieve feiten.
Administratieve rechtbanken bevestigden afwijzingen of uitzettingsgerelateerde maatregelen en behandelden de rapporten van SANS/DANS daarbij als feitelijk afgeschermd van gewone rechterlijke toetsing.
Het asielspoor liep opnieuw een tegenslag op toen de rechtbank de afwijzing van het SAR bevestigde.
De Administratieve Rechtbank van de Stad Sofia beval onmiddellijke vrijlating, onder verwijzing naar ernstige schendingen, psychologische schade en het niet naleven van de vluchtelingen- en EU-normen.
In plaats van vrijlating brachten de autoriteiten hem onder in een ander detentiekader onder het Migratiedirectoraat, waarmee de detentie feitelijk verschoof van asieldetentie naar uitzettingsgerelateerde detentie.
De Administratieve Rechtbank van Sofia handhaafde de voortgezette detentie op grond van argumenten van SANS/DANS dat er meer tijd nodig was voor de uitzettingsregelingen en om onderduiken te voorkomen.
De rechtbank vernietigde de afwijzing van het asiel opnieuw en gaf opdracht tot een hernieuwde beoordeling van het bewijs, met inbegrip van activiteiten na zijn vertrek uit Saoedi-Arabië volgens het sur place-beginsel.
De rechtbank wees het beroep tegen de detentie af en beriep zich op de uitzettingsregelingen en het voorkomen van onderduiken.
Het Directoraat Migratie nam opnieuw een beslissing tot verlenging van de detentie, ondanks de langdurige asielprocedure en het voortdurende uitzettingsrisico.
Front Line Defenders en partnerorganisaties waarschuwden dat Al-Khalidi gevangen bleef in een langdurige asielprocedure en na meer dan vier jaar detentie een uitzettingsrisico liep.
Europarlementariërs dienden een schriftelijke vervolgvraag in over de detentie van de Saoedische mensenrechtenverdediger Abdulrahman al-Khalidi in Bulgarije.
Na jaren in Busmantsi werd hij overgebracht naar detentiecentrum Lyubimets in het zuiden van Bulgarije.
Hij wordt nog steeds vastgehouden in een uitzettingscentrum, hoewel zijn asielprocedure nog loopt, en zijn status blijft gekoppeld aan de asielprocedure en niet aan enige strafrechtelijke veroordeling.
Verzoek bij het Europees Hof voor de Rechten van de Mens, communicatie en huidige status.
An international team from MENA Rights Group filed a complaint in Strasbourg, raising Article 5 and Article 3 concerns.
Het EHRM maakte de zaak van Al-Khalidi openbaar, Verzoek No. 26364/24.
De zaak betreft langdurige administratieve detentie zonder strafrechtelijke aanklacht en het risico van refoulement naar Saoedi-Arabië. Omdat de procedure jaren kan duren, blijven onmiddellijke vrijlating, internationale bescherming en opschorting van de uitzetting centrale publieke eisen.
VN-deskundigen, ngo's, wetgevers, publieke verklaringen, petities en institutionele druk.
Senator Ben Cardin, destijds voorzitter van de Senaatscommissie voor Buitenlandse Betrekkingen van de VS, drong er bij de Bulgaarse autoriteiten op aan de uitzetting te stoppen en de verplichtingen uit het vluchtelingenrecht te eerbiedigen.
De speciaal VN-rapporteur voor mensenrechtenverdedigers omschreef het uitzettingsbevel als diep verontrustend en waarschuwde voor zorgen rond non-refoulement.
Amnesty International en 16 andere organisaties brachten een gezamenlijke verklaring uit waarin werd gewaarschuwd dat uitzetting het non-refoulementbeginsel zou schenden.
Een petitie ondertekend door meer dan 1.100 mensen werd ingediend bij de Bulgaarse president en de Raad van Ministers.
Richard Boyd Barrett steunde de zaak publiekelijk in Dublin, en ALQST overhandigde een formele brief aan de Bulgaarse ambassade in Londen.
Twaalf leden van het Europees Parlement uitten zorgen over de naleving van het EU-recht door Bulgarije, onder verwijzing naar de vrijlatingsuitspraak van 26 maart en zorgen over de rechtsstaat.
Belangrijke berichtgeving en publieke aandacht rond de zaak.
Berichten brachten bredere aandacht voor het uitzettingsbevel en het risico van terugkeer naar Saoedi-Arabië.
HRW drong er bij Bulgarije op aan de uitzettingsplannen op te schorten en waarschuwde voor willekeurige detentie, foltering en het risico van een oneerlijk proces bij terugkeer naar Saoedi-Arabië.
HRW documenteerde het incident van 31 maart en riep op tot een onafhankelijk onderzoek.
Het rapport plaatste de zaak van Al-Khalidi in de bredere kritiek op de detentieomstandigheden van migranten in Bulgarije.
Media- berichtten over protesten, de hongerstaking, de detentie en de bredere implicaties van de zaak voor het Europese asielbeleid.
Franse, Poolse en Bulgaarse berichtgeving bracht de zaak onder de aandacht van een breder Europees publiek.
De berichtgeving presenteerde de zaak als een Europese mensenrechtenkwestie en benadrukte het voortdurende uitzettingsrisico ondanks jaren van detentie.
Spaanse berichtgeving beschreef Busmantsi via de ervaring van Al-Khalidi en vroeg waarom dergelijke detentieomstandigheden binnen de Europese Unie blijven bestaan.
Omstandigheden, psychologische achteruitgang, medische rapporten en genegeerde aanbevelingen.
Hij bleef in Busmantsi gedurende de asielprocedure en de beweringen over nationale veiligheid, te midden van zorgen over de zware omstandigheden, de toegang tot een raadsman en de psychologische impact van de onzekerheid.
De tijdlijn vermeldt een ernstige geestelijke gezondheidscrisis na meer dan een jaar detentie, wat de menselijke impact van langdurige opsluiting onderstreept.
De zaak kwam opnieuw onder de aandacht na berichten dat hij door bewakers was mishandeld, gevolgd door oproepen van HRW tot een onafhankelijk onderzoek en medische zorg.
Dr. Vladimir Sotirov rapporteerde verergerende complexe PTSS en waarschuwde dat voortgezette detentie blijvende psychologische schade kon veroorzaken.
Dr. Sotirov documenteerde verergerende CPTSS.
Dr. Eliana Kirilova adviseerde overplaatsing naar een medische instelling, maar het Migratiedirectoraat wees de aanbeveling af.
Dr. Sotirov waarschuwde dat voortgezette detentie kon uitmonden in ernstigere chronische stoornissen en adviseerde onmiddellijke vrijlating en gespecialiseerde gezondheidszorg.
Gebeurtenissen met externe bronnen openen bij het aanklikken hun oorspronkelijke pagina. Gebruik het documentenarchief voor gerechtelijke stukken, EHRM-indieningen, ngo-verklaringen, EU- en Europees Parlement-materiaal, mediaberichtgeving en openbare documenten.